51- دعاى آن حضرت در تضرّع و فروتنى

و اگر احسان و لطف تو نسبت به من، و کمال نعمتت بر من در میان نبود، هرگز در به دست آوردن بهره‏ام، و اصلاح خویش موفق نمىشدم، این تو بودى که احسان را نسبت به من آغاز فرمودى، و کفایت در تمام کارهایم را روزى من نمودى، و رنج و زحمت بلا را از من گرداندى، و قضاى دهشت زا را از من منع کردى. خداوندا چه بسا بلاى جانکاه که از من گرداندى! و چه بسا نعمت فراوانى که دیده‏ام را به آن روشن ساختى! و چه بسا خوبیهاى ارجمندى که به من ارزانى داشتى! تویى که به وقت اضطرار دعایم را اجابت کردى، و به وقت درافتادن از لغزشم گذشتى، و حق مرا از دشمنان گرفتى. خداوندا وقتى به درگاهت به گدایى برخاستم تو را بخیل نیافتم، و چون قصد تو کردم تو را گرفته ندیدم، بلکه تو را شنونده دعایم، و عطا کننده خواسته‏هایم دیدم، و نعمتهاى تو را بر خود کامل دیدم در هر حالى از حالاتم، و هر زمانى از زمانهایم، تو نزد من ستوده‏اى، و احسانت در نظرم پسندیده است، جان و زبان و خرد من تورا مىستایند، چنان ستایشى که به کمال و کنه شکر رسد، ستایشى که در نهایت خشنودى تو از من باشد، پس مرا از خشم خود رهایى ده.

 

اى پناه من به وقتى که راهها مرا خسته کند، و اى درگذرنده لغزشهایم، اگر عیب پوشى تو بر من نبود از رسوایان بودم، و اى دستگیر من از سر نصرت و یارى، اگر یارى تو نبود از شکست خوردگان بودم، و اى آن که سلاطین در پیشگاهت یوغ خوارى و ذلّت بر گردنهایشان نهاده‏اند، و از سطوت حضرتت در خوف و وحشتند، اى آن که سزاوارى که از تو پروا گیرند، اى آن که نامهاى نیکو از آن توست، از تو خواهش دارم که از من بگذرى، و مرا مورد مغفرت قرار دهى، چون از گناه پاک نیستم تا معذور باشم، و نیرومند نیستم تا پیروز شوم، و گریزگاهى ندارم که بگریزم، از تو مىخواهم که لغزشم را نادیده بگیرى، و از گناهانم که مرا دچار ساخته، و سراپایم را فرا گرفته و سبب هلاکتم شده پوزش مىطلبم، من از گناهانم در حال توبه به جانب تو گریخته‏ام پس توبه‏ام را بپذیر، به تو پناهنده شده‏ام پس پناهم بده، از تو زنهار مىطلبم پس دست از یاریم مکش، سائل درگاهت هستم پس محرومم مگردان، دست به دامان توام پس رهایم مکن، دعاکننده‏ام پس نومیدم مساز.

 

خداى من، تورا در حالى که مسکین، مستکین، ترسنده، هراسناک، بیمناک، فقیر و بیچاره درگاهت هستم خواندم، خداوندا، از ضعف نفسم که نمىتوانم در آنچه دوستانت را وعده داده‏اى پیشى گیرم، و از آنچه دشمنانت را برحذر داشته‏اى دورى کنم، و از اندوه زیاد، و وسوسه‏هاى نفس خود به حضرتت شکایت آورده‏ام. خداوندا، مرا به نیت سوئم رسوا ننمودى، و به گناهم هلاک نساختى، تو را مىخوانم و تو مرا پاسخ مىگویى گرچه هنگامى که تو مرا مىخوانى در پاسخ تو کند هستم، و هر حاجتى که دارم از تو مىطلبم، و هر کجا که باشم رازم را پیش تو مىسپارم، پس غیر تو کسى را نمىخوانم، و به غیر حضرتت به احدى امید ندارم، لبّیک، لبّیک، تو شکایت شاکى به درگاهت را مىشنوى، و به کسى که به تو اعتماد کند رو مىآورى، و هرکه را به دامان رحمتت درآویزد رهایى مىدهى، و هر که به تو پناهنده شود غمش را مىزدایى، خداوندا پس مرا به خاطر کمى شکرم از خیر دنیا و آخرت محروم مکن، و گناهانى را که از من خبر دارى ببخش، اگر مرا عذاب کنى من آنم که بر خود ستم روا داشتم و از حدّ و مرز خود پاى نهادم و فرمانت را چنانکه باید مواظبت نکردم و از نصیب خویش از جانب تو غفلت ورزیدم، و چنانچه مرا مورد آمرزش قرار دهى پس تو مهربانترین مهربانانى.','در تضرّع و فروتنى

/ 0 نظر / 4 بازدید